{"id":2397,"date":"2018-08-19T13:58:31","date_gmt":"2018-08-19T11:58:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.malibas.nl\/?page_id=2397"},"modified":"2018-08-19T14:01:49","modified_gmt":"2018-08-19T12:01:49","slug":"ik-kom-terug-adriaan-van-dis","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.malibas.nl\/?page_id=2397","title":{"rendered":"Ik kom terug &#8211; Adriaan van Dis"},"content":{"rendered":"<p><strong>\u201cWe stonden tegenover elkaar, mijn moeder en ik.\u201d<\/strong><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.malibas.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/08\/Adriaan-van-Dis.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-2398\" src=\"https:\/\/www.malibas.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/08\/Adriaan-van-Dis.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"168\"><\/a><\/p>\n<p>Prachtige eerste zin en voorlaatste zin! Met een immense wereld van herkenbaarheid. Van het bittere begin tot het bittere eind was ik in de ban van deze sterk autobiografische roman van meesterverteller Adriaan van Dis! Je leest, voelt en proeft de afstandelijkheid, van het niet kunnen geven en toestaan van emoties, van het niet kunnen en willen vertellen van de waarheid (omdat soms de leugen zoveel beter uitkomt). De letterlijke en figuurlijke sleutels zijn steeds zoek in dit boek. Neemt zijn moeder echt veel geheimen mee de kist in na een lang leven van bijna 100 jaar? Wie was zijn weinig \u201caaibare\u201d moeder en welke aanwijsbare oorzaken waren er om zo te worden? Onbeantwoorde vragen. Groot respect voor deze \u201cwarme\u201d zoon die tegen beter weten in, elke keer weer voor haar klaar stond. Zo herkenbaar en begrijpelijk! <em>\u201cMijn bizarre moeder. En toch bleef de afstand.\u201d p.164.&nbsp;<br \/>\n<\/em><br \/>\nEen paar mooie citaten:<br \/>\np. 178 <em>\u201cIndi\u00eb was anders dan Just het haar had voorgespiegeld \u2013 op je blote voeten door het hoge gras lopen en roeien in de kali, bals en een thee bij de gouverneur -, waar z\u00edj tot nog toe belandde, glipten er slangen door het gras, lagen de krokodillen op de zandbank te bakken en wat moest je met een mooie jurk op een buitenpost? (\u2026) Waar zij werd achtergelaten trok een piano krom van de hitte, vraten insecten het trijp van de stoelen \u2013 niemand ontving in beschimmelde kamers. (\u2026) Ze ging meestal om negen uur naar bed, gelijk met de bediendes, gekooid als een tijger.\u201d<br \/>\n<\/em><br \/>\np. 245 Zooo herkenbaar! <em>\u201cJaloezie. Nog altijd. Twee kinderen die om hun eigen moeder vechten en zich door haar uiteen laten drijven\u201d.&nbsp;<br \/>\n<\/em><br \/>\np. 262 <em>\u201cWe verbeterden en vulden aan. Zodra Saskia (halfzus) binnenkwam hielden we op, al zaten we midden in een verhaal. Het wordt \u201cons boek\u201d, zei mijn moeder samenzweerderig.<br \/>\n<\/em><br \/>\np. 270-271 <em>\u201cHaar doodgaan nam de tijd. (\u2026)&nbsp;<br \/>\n\u201cZe stak haar hand uit en bedankte me plechtig: \u201cJe was een goede zoon.\u201d&nbsp;<br \/>\n\u201cJa, ja, pas maar op\u201d \u201cIk liet haar mijn verraderlijke aan tekeningen zien. Drie boekjes alleen al over haar stervensweken, van haar lippen gepikte regels, opgetekend door een schrijvende gier.\u201d&nbsp;<br \/>\n\u201cIk lees over je schouders mee.\u201d <\/em>Met andere woorden:<em> \u201cIk kom terug\u201d.<br \/>\n<\/em><br \/>\nEn als laatste citaat de onmiskenbare grote knipoog naar de beroemde eerste zinnen van \u201cL\u2019Etranger van Albert Camus <em>\u201dAujourd\u2019hui, maman est morte. Ou peut-\u00eatre hier.\u201d&nbsp;<br \/>\nVan Dis schrijft het zelfs ook nog in \u2019t Frans. Met zijn rolkoffer op weg naar het Gare du Nord bedenkt hij: \u201cMisschien moest ik me gaan bedrinken (\u2026) \u201cMa m\u00e8re est morte. Champagne!\u201d<\/em><\/p>\n<p><em>&nbsp;<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201cWe stonden tegenover elkaar, mijn moeder en ik.\u201d Prachtige eerste zin en voorlaatste zin! Met een immense wereld van herkenbaarheid. Van het bittere begin tot het bittere eind was ik in de ban van deze sterk autobiografische roman van meesterverteller &hellip; <a href=\"https:\/\/www.malibas.nl\/?page_id=2397\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":2120,"menu_order":27,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2397","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2397","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2397"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2397\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2401,"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2397\/revisions\/2401"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2120"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.malibas.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}